برای تو

سال‌هاست از فاصله‌ها گلایه‌ نمی‌کنم، اما حوالی خرداد که می شود، هوا بوی تو را می گیرد، و حسی بی‌نام، چون نسیمی بی‌اجازه از پنجره‌ی دل عبور می‌کند و آرام می‌نشیند روی طاقچه‌ی خاطره‌ها. من می مانم و سکوتی که سال‌هاست صدایت را در خود حفظ کرده، و چشمانی که هنوز تصویرت را از یاد نبرده‌اند . اگر رایحه‌ای آشنا میان بادها پیچید، و اگر چیزی بی‌دلیل، قلبت را آرام تکان داد، بدان جایی در این جهان، کسی هست که روزهای خاص را نه با تقویم، که با تو به یاد می‌آورد .